Κοχυλάκια

*

Αγαπητό Νέο Πλανόδιον

Διαβάζοντας το ωραίο κείμενο «Για την αμετάδοτη γλώσσα. Γράμμα σε παλιό φίλο εκδότη» της Νατάσας Κεσμέτη, στάθηκα μεταξύ άλλων στα Κοχυβαδάκια του Νίκου Φωκά και στο απόσπασμα του Βαλερύ σε επιμέλεια Δημήτρη Αρμάου.

Θα ήθελα να προσθέσω και τις δικές μου συμπτώσεις που με φέρνουν νοερά σ’ αυτή την παραλία με τα κοχύλια (κάπου στη γη ή στο σύμπαν) μέσω των βιβλίων και της πραγματικότητας.

Έτυχε να διαβάσω τώρα τελευταία το παρακάτω:

Ο Ισαάκ Νεύτων –νομίζω είναι ακόμα ο μεγαλύτερος επιστήμονας όλων των εποχών– έγραψε με εξαιρετικό τρόπο και κάπως συγκινητικά: «Δεν ξέρω τι νομίζει ο κόσμος. Αλλά στον εαυτό μου φαίνομαι ότι υπήρξα μόνο ένα μικρό παιδί που έπαιζε σε μια παραλία και απασχολούσα τον εαυτό μου πού και πού βρίσκοντας ένα περισσότερο λείο βότσαλο ή ένα όστρακο ωραιότερο από το συνηθισμένο, ενώ ο μεγάλος ωκεανός της αλήθειας απλωνόταν ανεξερεύνητος μπροστά μου». Βρίσκω  τα λόγια του Νεύτωνα συγκινητικά, μόνο επειδή είναι σίγουρο ότι δεν έδινε την εντύπωση στον κόσμο ότι ήταν ένα παιδί που έπαιζε στην ακροθαλασσιά. Το αντίθετο! Αδικούμε, όμως, την επιστήμη αν θεωρήσουμε τις ανακαλύψεις της στο σύνολό τους με τον τρόπο που  ο Νεύτων εξέλαβε τις δικές του; Αυτή τη χρονιά είναι το μποζόνιο του Χιγκς, την επόμενη ένα ακόμα πιο λείο βότσαλο, ένα ακόμα ωραιότερο όστρακο και ούτω καθ’εξής, μέχρι o αφανισμός να διακόψει αυτό το χτένισμα της παραλίας.

(Jack Miles, Religion as We Κnow Ιt: An Origin Story, μετάφραση αποσπάσματος Ευγενία Τσορού)

Όταν ήταν παιδάκι, η ανιψιά μου προσπαθούσε να ξεχωρίσει ανάμεσα στα ψιλά βότσαλα της παραλίας όπου συνήθως πηγαίναμε για μπάνιο, μερικά μικρά κοχύλια σχεδόν αδιόρατα στα μάτια των ενηλίκων. Ήταν δύο ειδών, αυτά που έμοιαζαν με μικρογραφία ναυτίλου και τα άλλα που θύμιζαν κελύφη μικροσκοπικών σαλιγκαριών. Καθώς τα τοποθετούσε στις δυο κατηγορίες, χαιρόταν η μικρή που τα πρώτα, τα πιο όμορφα κατά τη γνώμη της, τα πιο ασυνήθιστα, ήταν περισσότερα.

Γύρισε και μου είπε: «Ο Θεός πρέπει να είναι πολύ καλός αφού έφτιαξε πιο πολλά από τα ωραία».

Δεν είχα διαβάσει τότε τα παραπάνω λόγια του Νεύτωνα αλλά θυμάμαι ότι μου είχε κάνει εντύπωση αυτή η πρώτη θεολογική – φιλοσοφική – υπαρξιακή προσέγγιση της μικρής Μαρίας.

ΛΗΤΩ ΣΕΪΖΑΝΗ
Λειψία, 3 Φεβρουαρίου 2022

*

*