*

ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ | 28.ix.26
Κείμενα – Φωτογραφίες ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ

*

ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ

Στέκομαι μπροστά στο θαμνώδες και υψηλόμισχο λουλουδιασμένο φυτό και αποκομίζω την αίσθηση μιας πανσπερμίας αισθήσεων και συγκινήσεων που κυριεύει ολοκληρωτικά τον χώρο του κήπου. Η εντύπωση αυτή δημιουργείται βεβαίως από το πολύανθο σύμπλεγμα. Με τα αμέτρητα, και με μια βαθιά υπογράμμιση λευκού, άνθη του κατακλύζει το κάθε βλέμμα.  Στέκεται σαν σύννεφο μπροστά μας, όπου κι αν. Μα, τι κήπος. Ανταγωνίζεται κάθε ποιητή, επειδή τον υπερβαίνει στην πράξη. «Γκαούρα» είναι το επιστημονικό όνομα του πολύκλαδου άνθους, τόσο αντιαισθητικό μουσικά και γλωσσικά, ενώ το ελληνικό του όνομα, όπως το ξέρουν όλες οι γειτονιές είναι «λευκή πεταλούδα». Φυσάει κρυφό αεράκι. Οι μίσχοι και τα αιθέρια στελέχη τρέμουν. Θυμάμαι τον Λόρκα που θαυμάζει: «αναμαλλιάρης άνεμος στα θάμνα». Και. όπως με αόριστο βλέμμα αναζητώ το στήριγμά μου στη μνήμη, ανακαλώ τον Ουίλλιαμ Μπλέηκ και ψιθυρίζω μαζί του: «έλα κοιμήσου εδώ και σκέπασε τους φόβους μου».

*

*

*

ΗΛΙΑΤΟΡΕΣ

Ηλίου φαεινότερον, λέμε. Και τι είναι αυτό το τόσο ξεκάθαρο; Μια απάντηση μας λέει ότι αυτό είναι η λάμψη της αλήθειας. Μα πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό, αφού η αλήθεια είναι δυσεύρετη; Αφού είναι πάντα κρυμμένη; Επομένως ας αρκεστούμε στη μοναδικότητα του ήλιου για το αψεγάδιαστα καθαρό. Και ας γίνουμε ηλιάτορες, καθώς το εννοεί ο ποιητής του «φωτόδεντρου», δηλαδή λάτρεις και ιερουργοί του ήλιου. Δεν θα είμαστε βέβαια οι πρώτοι, επειδή κάτι ήξεραν οι αρχαίοι  λαοί με τις ομόλογες λατρευτικές τους καταφυγές. Αλλά, επειδή πλέον κάτι τέτοιο είναι σήμερα κραυγαλέα και ανάρμοστα παγανιστικό, ας απομακρυνθούμε λατρευτικά από τον παμμέγιστο ήλιο και ας σκύψουμε εναλλακτικά και αφοπλιστικά στη διοχέτευση της αγάπης μας στους επίγειους φυτικούς ήλιους που λάμπουν μπροστά μας με όλη την αξιοπρέπεια της ύπαρξής τους. Ω, οι ηλίανθοι, οι βασιλιάδες του κήπου, τα χρυσάφια του φθινοπώρου. Μια τέτοια λατρεία δεν θα μας την κατηγορήσει κανείς.

*

*

*

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Το φθινόπωρο ήρεμο και σιωπηλό εισέβαλε στην αυλή και έστησε τα παρατηρητήριά του. Με παρακολουθεί και με νεύματα με νουθετεί: μείνε απλός και ταπεινός, άντεξε μέχρι να κλείσουν οι λογαριασμοί σου. Τίποτα δεν μπορείς ν’ αλλάξεις στην πορεία σου.

*

*

*

ΒΡΑΔΙΝΗ ΜΑΓΕΙΑ

Σκόρπια σμαράγδια από τριφύλλια και χρυσάφια από καλαμπόκι. Λεύκες-παραστάτες στις γεωμετρικές διατάξεις των αγρών. Τείχη από επάλληλα βουνά. Ένας καμβάς απλώνεται μουσκεμένος από τη βραδινή δροσιά. Και από πάνω μας ένας πολύχρωμος ουρανός του σούρουπου που ανοίγει τα χέρια του και μας αγκαλιάζει, ψιθυρίζοντας κρυπτικά «είστε όλοι παιδιά μου, η σκέπη μου δεν εξαιρεί κανέναν». Βαδίζω με την αθεράπευτη ασθένεια της μοναχικότητας και περιφέρομαι με αόριστο σκοπό. Το μόνο φάρμακο που μου έρχεται στο μυαλό για την πάθησή μου είναι ο στίχος του Κλείτου Κύρου «άραγες πού θα ’μαστε, όταν νυχτώσει;» Και όπου να ’ναι νυχτώνει κι εδώ και ψάχνοντας με το βλέμμα μου να βρω το φεγγάρι στον ουρανό, μου έρχεται αυτόκλητος κι ένας άλλος στίχος του Κλείτου Κύρου: «Το φεγγάρι και η αγάπη έχουν την αθέατη πλευρά τους». Ας μείνω κι εγώ σ’ αυτήν την αθέατη πλευρά. Σκιά.

*

*

*

ΔΙΑΧΥΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ

Δεν είμαι καλός ψαράς, αλλά μου αρέσει να διασχίζω συχνά τον ποταμό κατά πλάτος και κατά μήκος και τις περισσότερες φορές, όπως και σήμερα, χωρίς τα σύνεργα της ψαρικής. Απολαμβάνω τη ροή του ρηχού κατά το πλείστον νερού και θαυμάζω την περιβάλλουσα φύση. Φέρνω στον νου μου το ποίημα «Διάχυση» από τη συλλογή μου Τα λιλιπούτεια. Εδώ το είχα πρωτογράψει και τώρα μοιάζει σαν να τα ξαναγράφω :

Ακίνητος φυγαδεύομαι
Κάτω από διάφανα φυλλώματα −
Τι πλανερή ψευδαίσθηση
Πως προσαρτώμαι δήθεν στο παντού

Ω ρυάκι-άτακτο παιδί
Κλέβεις αδιάκοπα τις σκέψεις  μου
Επιφορτίζοντας με θλίψη

Τον ποταμό.

*

*

*

«ΦΥΛΛΟ…ΠΑΙΓΜΩΝ»

Στρώνω στη χλόη τα φύλλα του λωτού και τους δίνω διάφορα σχήματα, μερικά από τα οποία βγαίνουν ευφάνταστα.  Αφήνομαι. Σχεδόν χάνομαι. Μη με κοιτάτε, μη μου μιλάτε. Χαίρομαι μόνος μου και γελώ από μέσα μου. Σκύβω και παίζω σαν παιδί. Ποτέ δεν έκοψα αυτή μου την παρόρμηση. Η μόνη χαρά που δεν είναι ψέμα. Ναι, ελάτε όσοι με προσέχετε. Ελάτε φυλλοφόροι και ολόδροσοι να παίξουμε μαζί.

*

Περιπλανήσεις με λόγο και εικόνα
Επιμέλεια στήλης ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ

*

*