Θοδωρής Καλογερόπουλος (1.8.1955-1.8.2021)

 

 

Τ Ρ Ι Α   Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α

ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΕ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ

Φωτιές ανάβουν στις οδούς
όνειρα καίνε
μέσα σε φλόγες και καπνούς
τα μάτια κλαίνε

Κι εγώ σε μαύρους ουρανούς
είμαι χαμένος
με αλυσίδες σε τροχούς
είμαι δεμένος

Λύσε με τώρα να μπορείς
λευτέρωσέ με
σώσε με τώρα αν μπορείς
και λύτρωσέ με

Πάρε με απόψε από δω
αγκάλιασέ με
απ’ τα σκοτάδια για να βγω
αγάπησέ με

Αγάπησέ με αν μπορείς
αγάπησέ με
έλα απόψε να με βρεις
λευτέρωσέ με

Φωτιές ανάβουν στις οδούς
φεγγάρια καίνε
λόγια μεγάλα μην ακούς
ψέματα λένε

Αυτή τη νύχτα του χαμού
όνειρα καίνε
μα εσύ αστέρι τ’ ουρανού
βοήθησέ με

Πάρε με απόψε από δω
αγκάλιασέ με
απ’ τα σκοτάδια για να βγω
αγάπησέ με

Αγάπησέ με αν μπορείς
αγάπησέ με
έλα πιο κάτω να με βρεις
λευτέρωσέ με

Αγάπησέ με αν μπορείς
αγάπησέ με

26/3/2009

~.~

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Με τσιγάρο αναμμένο στο στόμα
σαν κουρτίνα στα μάτια ο καπνός
μες στο βράδυ αόρατο σώμα
που προβάλλει στη σκιά του το φως

Μια βουβή ξεχασμένη ταινία
κι ένα σκίτσο που μένει μισό
χωρίς λόγια μικρή ιστορία
που βγάζει ένα γέλιο πικρό

Το τσιγάρο θα φτύσει απ’ το στόμα
θα μείνει ξανά μοναχός
η γόπα αργοσβήνει στο χώμα
κι αυτός συνεχίζει σκυφτός

Χωρίς λόγια αυτή η ταινία
κωμωδία βουβή του Σαρλώ
χίλιες λέξεις η εικόνα η μία
και στα χείλη το γέλιο πικρό

Ξανανάβει τσιγάρο στο στόμα
και στα μάτια του μπαίνει καπνός
τα πόδια του σέρνει στο χώμα
την σκιά του πατάει στο φως

19/6/2009

~.~

Η ΠΑΤΡΙΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Η πατρίς σοβαρά κινδυνεύει
η εποχή συνεχώς αγριεύει
μας κυκλώνουνε σύννεφα μαύρα
κεραυνοί μας αλλάζουν τα πλάνα

Η πατρίδα ξανά ξαποσταίνει
και για πόσο κανείς μας δεν ξέρει
οι σοφοί καταστρώνουν τα σχέδια
και με ντύνουν ξανά Ιφιγένεια

Στο βωμό για θυσία με πάνε
και ποιος φταίει για όλα ξεχνάνε
το κεφάλι μου κόβουνε τώρα
και ξανά προς τη δόξα η χώρα

θα βαδίσει σαν πρώτα και πάλι
με λιγότερο ένα κεφάλι
που κανείς δεν θα πάρει χαμπάρι
που κανείς δεν θα πάρει χαμπάρι

Η πατρίδα ποτέ δεν πεθαίνει
μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει
Ιφιγένειες γεννάει η χώρα
να την σώζουν την δύσκολη ώρα

Τώρα έχει ανάγκη μεγάλη
Ιφιγένεια ζητείται και πάλι
μια θυσία θα σώσει την χώρα
του ανέμου θ’ αλλάξει τη φόρα

Μια θυσία μονάχα ζητάει
και ξανά προς τη δόξα τραβάει
με λιγότερο ένα κεφάλι
που κανείς δεν θα πάρει χαμπάρι
που κανείς δεν θα πάρει χαμπάρι

6/2/2010

ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Φωτογραφίες: Δημήτρης Αγαθοκλής