Παναγιώτης Γκόνης

«Πιστή μετάφραση, αντιγραφή ή λογοκλοπή»: Απάντηση του Γ. Κακολύρη και ανταπάντηση του Π. Γκόνη

*

Από τον κ. Γεράσιμο Κακολύρη λάβαμε το απαντητικό γράμμα που δημοσιεύουμε αμέσως παρακάτω μαζί με την ανταπάντηση του κ. Παναγιώτη Γκόνη, υπ’ όψιν του οποίου το θέσαμε.

~.~

Προς Νέον Πλανόδιον,

Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο του περιοδικού δύο επιστολές του κ. Παναγιώτου Γκόνη, στις οποίες διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι δύο άρθρα μου συνιστούν προϊόν λογοκλοπής. Η πρώτη αφορά κείμενό μου για τη σχέση Σαρτρ και Ντερριντά και η δεύτερη άρθρο μου σχετικά με την ανάγνωση του Δοκιμίου περί της καταγωγής των γλωσσών του Ρουσσώ από τον Ντερριντά.

Δεν θα επεκταθώ στο πρώτο κείμενο, δεδομένου ότι βασιζόταν σε υλικό πανεπιστημιακών παραδόσεων, χωρίς να δοθεί η δέουσα προσοχή κατά τη συγγραφή του. Θα επικεντρωθώ, αντιθέτως, στο άρθρο μου «Παραποιώντας το κείμενο: Η αποδομητική ανάγνωση του Δοκιμίου για την Καταγωγή των Γλωσσών του Ρουσσώ από τον Ντερριντά» από το 2002. Στο αρχικό του μέρος υπήρξαν όντως ατέλειες ως προς τον τρόπο παράθεσης και τεκμηρίωσης ορισμένων σημείων, οι οποίες θα έπρεπε να είχαν αποφευχθεί με μεγαλύτερη επιμέλεια. Έτσι, στην αγγλική έκδοση του άρθρου το 2015, τα αμφιλεγόμενα αποσπάσματα δεν υφίστανται πλέον, πλην δύο περιπτώσεων που μου διέφυγαν. (περισσότερα…)

«Πιστή μετάφραση, αντιγραφή ή λογοκλοπή» και πάλι…

*

Από τον αναγνώστη μας κ. Παναγιώτη Γκόνη λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή.

*

Αγαπητό Νέο Πλανόδιον, 

Σας γράφω εκ νέου για τον κ. Γεράσιμο Κακολύρη επειδή διαπίστωσα ότι το άρθρο του που φέρει τον τίτλο «Παραποιώντας το κείμενο: H αποδομητική ανάγνωση του δοκιμίου για την καταγωγή των γλωσσών του Ρουσσώ από τον Ντεριντά», το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Δευκαλίων, τεύχος 20/1, Ιούνιος 2002, και πιο συγκεκριμένα το πρώτο μέρος του άρθρου, είναι σε όλες τις κρίσιμες συμπερασματικές του στιγμές, σε εκείνες δηλαδή όπου επιχειρείται η συγκεφαλαίωση του αποδομητικού εγχειρήματος, πιστή μετάφραση, αντιγραφή ή λογοκλοπή του κειμένου του Christopher Norris, «Rousseau, writing as necessary evil» (κεφάλαιο 5 από το βιβλίο του ιδίου: Derrida, Harvard University Press, 1987). Εννοείται, βέβαια, ότι τα αποσπάσματα από το εν λόγω βιβλίο «φιλοξενούνται» στο κείμενο του κ. Κακολύρη χωρίς εισαγωγικά ή οποιαδήποτε άλλη αναφορά. Για του λόγου το αληθές, στο συνημμένο αρχείο βάζω αντικριστά τα δύο κείμενα.  

Ποιος είναι ο Christopher Norris; Θα τον βρείτε, επισήμως καταχωρημένον, ως διακεκριμένο scholar της αποδόμησης και του έργου του Ντερριντά. Κατ’ ουσίαν, όμως, ανήκει στη χορεία των δευτεραγωνιστών που παρασιτούν στις αυλές των «δύσκολων» μεγάλων συγγραφέων, που απλουστεύουν την κατανόηση των ιδιότροπων στο πρωτάτο του Λόγου διανοημάτων, και που η φήμη τους, αν αναλογιστεί κανείς τον ωκεανό της δευτερεύουσας και τριτεύουσας βιβλιογραφίας, διαρκεί όσο και η καύτρα του τσιγάρου στα χέρια τους. Σκεφτείτε μόνο τους ψυχαγωγούντες αυλητές στις απανταχού λακανικές αυλές. Ήσσονος σημασίας κείμενα. Διασκεδάσαμε την πλήξη και την ανία μας. Επιχαίροντες, συνάμα, για όλη αυτήν την συγκλονιστική κωμωδία που παίζεται στις παντοίες φιλοσοφικές διατρανώσεις. 

Ευχαριστώ 

Παναγιώτης Γκόνης (περισσότερα…)

«Πιστή μετάφραση, αντιγραφή ή λογοκλοπή»

*

Από τον αναγνώστη μας κ. Παναγιώτη Γκόνη λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή.

*

Αγαπητό Νέο Πλανόδιον

Σας γράφω επειδή διαπίστωσα ότι το άρθρο του κ. Γεράσιμου Κακολύρη με τίτλο «Sartre και Derrida: Άδηλη σχέση«, το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό δια-ΛΟΓΟΣ, τεύχος 3, 2013, είναι στον πυρήνα του πιστή μετάφραση, αντιγραφή ή λογοκλοπή του κειμένου της Christina Howells, «Sartre and the deconstruction of the subject», από το The Cambridge Companion to Sartre (Publication date: 28/5/2006).

Στο συνημμένο αρχείο βάζω δίπλα στο πρωτότυπο αγγλικό το κείμενο του κ. Κακολύρη, όπου εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι αποτελεί πιστή μετάφραση του πρώτου. Κοντολογίς, την «άδηλη σχέση» που σκέφτηκε να μας παρουσιάσει, την βρήκε έτοιμη και πρόδηλη στο κείμενο της Christina Howells. 

Ευχαριστώ 

Παναγιώτης Γκόνης

*