*

ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Μου φαίνεται δεν διέφυγες
την ιερή μανία.
Δεν είναι το κορίτσι με το πιάνο
ούτε η απαισιοδοξία.

Κουράστηκες, αηδίασες
βρήκες στον έρωτα κρεμμύδια.
Μα το φεγγάρι κι η βραδιά
εξόντωναν τα φίδια

που τρώγαν την καρδιά σου. Ακόμα,
δεν θα ξεχάσω τι είδα·
σε δύο στιχουργήματα
νοστάλγησες την άγνωστη πατρίδα.

[Συνομιλητές: «Αφιέρωμα», «Αισιοδοξία», «Πρέβεζα», «Το φεγγαράκι απόψε», «Ποιητές», «Ύπνος»]

///

ΚΑΤΕΒΗΝ ΧΘΕΣ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

Κατέβην χθὲς εἰς Πειραιᾶ
Στην Κάτω Γη θυμούνται τη ζωή τους·
στα Ουράνια δεν γιορτάζουν,
φοβούνται ακόμα μη χαθεί η ψυχή τους.

Κατέβην χθὲς εἰς Πειραιᾶ
Στον τόπο αυτό το χώμα δεν στεγνώνει,
τους δρόμους σαν γεμίζουν
οι μυρωδιές που εκπέμπει το μπαλκόνι.

Κατέβην χθὲς εἰς Πειραιᾶ
Γλυκό, καφές – τι πλούσιο χαρμάνι!
Θα ξαναρθώ για εσένα,
αν κάνεις την αγάπη σου λιμάνι.

[Συνομιλητής: Πλάτωνος, Πολιτεία]

///

ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ

Στα στήθια σου τα χείλη μου ποτέ δεν ηρεμούνε
κι αν τα δικά μου κούρασα, ποτέ την ηδονή μου.
Τώρα μονάχος· στήνεσαι χωρίς τριγμό στον νου μου,
της Ρώμης το άνθος το θνητό, το αιώνιο της Πόλης.

[Συνομιλητής: Σχεδίασμα Β΄ των Ελεύθερων πολιορκημένων: 9, 18, 16, 15 αντίστοιχα]

///

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ

Ο Φλέγων στήνει του έρωτα τη φλόγα
κι εσύ Φιλόλογε κρατάς γραφίδα·
ο Ασύγκριτος επιτελεί τον πόθο
κι ο Ερμής διαδίδει το καλό μαντάτο.

Μα τούτη την επιστολή τη φέρνει
η Φοίβη το ολοφώτεινο κορίτσι.

[Συνομιλητής: Πρὸς Ῥωμαίους επιστολή, § 16]

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ

*

*

*