*

Ε ξ ο ρ κ ι σ μ ο ί
[ 4 / 4 ]

Εισαγωγή-Επιμέλεια Αφιερώματος
ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΣΚΟΒΟΥ

Βλ. τo Πρώτο Μέρος και την Εισαγωγή του αφιερώματος εδώ.
Βλ. το Δεύτερο Μέρος εδώ.
Βλ. το Τρίτο Μέρος εδώ.

~.~

ΠΑΜΜΙΓΗ

ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ

Δεν περιέχει πολύ γάλα η Ελλάς
κι όμως αρμέγεται άσπλαχνα σαν αγελάς.

Αφού και οι Γάλλοι ακόμα φωνάζουνε hélas
εσύ ως πατριώτης δεν κάνει να γελάς.

Τι Λωζάννη τι Κοζάνη τι Μαδρίτη ή Καπανδρίτι
τι Λεωφόρος Ηλυσίων τι Οδός των Πατησίων.

Απλώς και μόνο προς το θεαθήναι
έχουν κι αρχαία ερείπια αι Αθήναι.

Το κόλπο του δεν ήταν καθόλου ευθηνόν,
αποστρεφόταν γενικώς ανάληψι ευθυνών
και φρόντισε να διορισθεί εντός των Αθηνών.

Καλύτερα περίπατος εις τον Βοτανικόν
παρά οικτρόν ναυάγιον εις τον Τιτανικόν.

Έζησε αξέχαστες στιγμές κοντά στον Ιλισόν
μέσα στον έρωτα ηρεμών ή βράζων ή λυσσών.

Πολύν καιρό τον ψάχνανε. Πού ήτανε εντέλει;
Το κράτησε σ’ όλους κρυφό. Βγαίνανε στην Πεντέλη.

Ενοίκιασε μια βίλα και έκτοτε τους εκάλει,
φίλους, γνωστούς κι αγνώστους στην Εκάλη.

Αναζητούσε μέρη ευάερα και ευήλια
κι αντί στην Κυανή Ακτή προτίμησε τα Βίλια.

Τού ’πανε να ξεκουμπιστεί απ’ την Οινόη
κι εκείνος έκανε πως δεν ηννόει.

Τόπος παραμονής του θέλησε νά ’ναι η Κύζικος,
αλλ’ ως μη πλέον ελληνική υπήρξε κακορίζικος.

Καταγοητευμένος εθαύμασε τον Έβρον,
τόσο ωραίον ποταμό σ’ όλη τη γη δεν εύρον.

Διόρθωσε έναν τουρκόφωνο εις την Κομοτηνή
πού ’κανε το λαθάκι να πει Κομό-τηνή

Με ικανοποίησι είδε στην Ξάνθη
πως δεν φυτρώναν του κακού τα άνθη.

Για τ’ ότι εκάρη μοναχός δεν έφταιξε ο Άθως,
ήτανε αποκλειστικώς μόνο δικό του λάθος.

Αθώον και ανύποπτον συνέλαβε στην Έδεσσα
και φώναξε περήφανος: «Τον έδεσα!»

Σε πόλεις που εθύμιζαν περιέργως ό,τι άλλα,
στον Βόλο ή την Καρδίτσα, στη Δράμα ή την Καβάλα,
επήγε για να κάνει μόνο λίγη καβ…εεε…ιππασία.

Ενεθυμήθη των Περσών εκείνη την ασέβεια
και μπήκε ακροποδητί με σεβασμό στην Εύβοια.

Του είχαν πει ότι εκεί μαζεύονταν οι πάτοι
κι εν τούτοις βρήκε υψηλά πρόσωπα στην Υπάτη.

Πήγε ζητώντας γκόμενα και όχι υπερέτρια
για λίγες μέρες στην Ερέτρια.

Δεν έτρωγε ανεξέλεγκτα ό,τι βοιωτικόν
προτού να πληροφορηθεί αν και βιοτικόν.

Παρεπονείτο: «Άλλη δουλειά δεν έκανα στα Σάλωνα,
τ’ άλογα ολημερίς εξύστριζα και σάλωνα.»

Καλύτερα οπωσδήποτε απ’ ό,τι στη Σαμάρεια,
όπου με ταλανίζανε γαϊδούρια και σαμάρια.

Ίσως από τη μέθη μες στην Αμφιλοχία
από αμφοτέρας τας πλευράς έβλεπε έναν λοχία
και εξεστόμισε έξαλλος μία βωμολοχία.

Θέλησαν να τον διώξουν από το Γαλαξίδι
και τού ’βαλαν με τρόπο μέσα στο γάλα ξύδι.

Πληγώθηκε βαθύτατα, έφυγε σιγαλά
και πήγε κατ’ ευθείαν εις τον Μελιγαλά.

Περίεργα κάποια έθιμα στο Κιάτο,
διψούσε κι ήρθε παγωτό και δη σε πιάτο.

Εν τέλει τα κατάφερε έστω και τσάτρα πάτρα
να κάνει μία βόλτα και στην Πάτρα.

Στον Πύργο ρώτησε: «Πού είναι η γιάφκα
όπου μαζεύονται οι οπαδοί του Κάφκα;»

Πολλά ήταν τ’ απρόβλεπτα προς τη Γαστούνη,
τρέχοντας εξεκίνησε κι έφτασε με μπαστούνι.

Πολέμησαν, του είπαν, με ξένους άνισα
για να υπαχθούν εν τέλει στην ξηρά τα Επτάνησα.

Έκανε πως δεν άκουσε ο εξ Ιονίων Διονύσιος
κάποιον που τον ερώτησε αν είν’ Πελοποννήσιος.

Με έκπληξι διαπίστωσε διαμένων στο Αργοστόλι
πως έφταναν πολύ αργά πάντα εκεί οι στόλοι.

Ξέρω πώς θα εισπλεύσω, είπε, στο Ναβαρίνο,
θέλω κι άλλη σαβούρα λιγάκι να βαρύνω.

Του απαγορεύσαν αυστηρά την είσοδο στην Πύλο
γιατί ήταν ατημέλητος και δεν φορούσε πίλο.

Αν δεν σ’ αρέσει, τού ’παν, να γλιστράς,
να διαγραφεί απ’ το ταξίδι ο Μυστράς.

Χίλιες φορές καλύτερα να είχε συχνουρία
παρά που τον κατούραγαν σκύλοι στην Κυνουρία.

Αν θέλετε, συμβούλεψε, τουρίστες στις Μυκήνες
μη θορυβώδη ζώα πια, μη γάτες και μη κύνες.

Του άρεσε η συνήθεια που είχανε στις Σπέτσες
να τρώνε χωρίς ζάχαρι γιαούρτια με τις πέτσες.

Ενώ ήταν όλα τακτικά και ωραία στη Σητεία,
το άρρωστο στομάχι του τού επέβαλε ασιτία.

Δεν βρήκε Κυκλαδίτη για τίποτα ανάξιο,
Σαντορινιό ή Συριανό ή Παριανό ή Νάξιο.

Απ’ τον καιρό που κάηκε ολόκληρη η Σέριφος
ευδοκιμεί εκεί παντού περιχαρής ο έριφος.

Αν και δεν είδε πουθενά την καλλιέργεια μήκωνος,
ήταν αφιονισμένη πέρα για πέρα η Μύκονος.

Έμεινε ανεξακρίβωτο γιατί ειδικά η Σκύρος
τους στέρησε ολοσχερώς το εναπομένον κύρος.

Τι να της κάνει άραγε αυτός στη Μυτιλήνη,
μη τη φιμώνει, μη τη δένει, μη τη λύνει;

Αν θες να δείξεις, τού ’παν, παλικαριά,
να πας να υπερασπίσεις την Ικαριά.

Τυχαίως πλάι σε υπουργό κατέπλευσε στη Λήμνο
και ευχαρίστησε θερμώς που τού ’παιξαν τον Ύμνο.

Έχανε σ’ όλα τα νησιά και μόνο εις την Θάσο
επέτυχε το κόλπο του και τράβηξε τον άσσο.

*

**