*

Από τον αναγνώστη μας κ. Παναγιώτη Γκόνη λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή.

*

Αγαπητό Νέο Πλανόδιον, 

Σας γράφω εκ νέου για τον κ. Γεράσιμο Κακολύρη επειδή διαπίστωσα ότι το άρθρο του που φέρει τον τίτλο «Παραποιώντας το κείμενο: H αποδομητική ανάγνωση του δοκιμίου για την καταγωγή των γλωσσών του Ρουσσώ από τον Ντεριντά», το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Δευκαλίων, τεύχος 20/1, Ιούνιος 2002, και πιο συγκεκριμένα το πρώτο μέρος του άρθρου, είναι σε όλες τις κρίσιμες συμπερασματικές του στιγμές, σε εκείνες δηλαδή όπου επιχειρείται η συγκεφαλαίωση του αποδομητικού εγχειρήματος, πιστή μετάφραση, αντιγραφή ή λογοκλοπή του κειμένου του Christopher Norris, «Rousseau, writing as necessary evil» (κεφάλαιο 5 από το βιβλίο του ιδίου: Derrida, Harvard University Press, 1987). Εννοείται, βέβαια, ότι τα αποσπάσματα από το εν λόγω βιβλίο «φιλοξενούνται» στο κείμενο του κ. Κακολύρη χωρίς εισαγωγικά ή οποιαδήποτε άλλη αναφορά. Για του λόγου το αληθές, στο συνημμένο αρχείο βάζω αντικριστά τα δύο κείμενα.  

Ποιος είναι ο Christopher Norris; Θα τον βρείτε, επισήμως καταχωρημένον, ως διακεκριμένο scholar της αποδόμησης και του έργου του Ντερριντά. Κατ’ ουσίαν, όμως, ανήκει στη χορεία των δευτεραγωνιστών που παρασιτούν στις αυλές των «δύσκολων» μεγάλων συγγραφέων, που απλουστεύουν την κατανόηση των ιδιότροπων στο πρωτάτο του Λόγου διανοημάτων, και που η φήμη τους, αν αναλογιστεί κανείς τον ωκεανό της δευτερεύουσας και τριτεύουσας βιβλιογραφίας, διαρκεί όσο και η καύτρα του τσιγάρου στα χέρια τους. Σκεφτείτε μόνο τους ψυχαγωγούντες αυλητές στις απανταχού λακανικές αυλές. Ήσσονος σημασίας κείμενα. Διασκεδάσαμε την πλήξη και την ανία μας. Επιχαίροντες, συνάμα, για όλη αυτήν την συγκλονιστική κωμωδία που παίζεται στις παντοίες φιλοσοφικές διατρανώσεις. 

Ευχαριστώ 

Παναγιώτης Γκόνης (περισσότερα…)