*

Στέκομαι στήν ἀκτή, μονάχος, κι ἀρχίζω νά σκέπτομαι
Ὑπάρχουν τά ὁρμητικά κύματα, βουνά ἀπό μόρια
Κάθε χαζομάρα πού κοιτάζει τή δική της δουλειά
Τρισεκατομμύρια ξεχωριστά, πού ὅμως ἑνωμένα
Δημιουργοῦν μιάν ἄσπρη ἐπιφάνεια

Αἰῶνες ἐπί αἰώνων, προτοῦ κανένα μάτι μπορέσει νά δεῖ
Χρόνο μέ τό χρόνο,
Κεραυνοβόλα χτυπώντας τήν ἀκτή ὅπως τώρα
Γιά ποιόν, γιατί;
Σ’ ἕνα νεκρό πλανήτη, δίχως ζωή νά εὐφραίνεται
Ποτέ σέ ἡσυχία, τυραννισμένα ἀπό τήν ἐνέργεια
Ξοδεμένα θαυμαστά ἀπό τόν ἥλιο, χυμένα στό διάστημα
Μιά δύναμη κάνει τή θάλασσα νά βρυχᾶται
Βαθιά στη θάλασσα, ὅλα τά μόρια ἐπαναλαμβάνουν τά μοτίβα
Τοῦ ἑνός καί τοῦ ἄλλου ὡσότου νέα περίπλοκα σχηματίζονται
Κάνουν τά ἄλλα ὅμοια μ’ αὐτά
Κι ἕνας νέος χορός ξεκινᾶ

Αὐξάνοντας σέ μέγεθος καί πολυπλοκότητα
Ζωντανά πράματα, μάζες ἀτόμων, DNA, πρωτεϊνη
Ἕνα μοτίβο πού χορεύει ἀκόμα πιό περίτεχνα

Ἔξω ἀπό τήν κούνια πάνω στή στεγνή ἄμμο
Ἐδῶ στέκεται
Ἄτομα μέ συνείδηση, ὕλη μέ περιέργεια
Στέκεται πλάι στή θάλασσα, διερωτᾶται γιἀ τό διερώτημα
Ἐγώ, ἕνα σύμπαν ἀτόμων
Ἕνα ἄτομο στό σύμπαν.

///

Ο Ρίτσαρντ Φίλιπς Φάυνμαν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, στις 11 Μαΐου 1918, και πέθανε στο Λος Άντζελες εβδομήντα χρόνια αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου 1988. Από τους σημαντικότερους θεωρητικούς φυσικούς του 20ού αιώνα, τιμήθηκε με το Βραβείο Νομπέλ Φυσικής για την εργασία του στην κβαντομηχανική.

Μετάφραση- Επιμέλεια στήλης Νατάσα Κεσμέτη

///

*

*

*