Μπέντζαμιν Ζεφανάια, Γαλοπούλες σταράτες

*

Μετάφραση Δήμητρα Φιλιπποπούλου

~.~

Γαλοπούλες σταράτες

Φερθείτε όμορφα στις γαλοπούλες σας τα Χριστούγεννα που ’ρχονται.
Απλά θέλουν κι αυτές να περάσουν καλά.
Οι γαλοπούλες είναι τέλειες, είναι απίθανες οι γαλοπούλες
και κάθε γαλοπούλα έχει μια Μαμά.
Φερθείτε όμορφα στις γαλοπούλες σας τα Χριστούγεννα που ’ρχονται.
Μην τις φάτε, κρατήστε τες στην ζωή,
Θα μπορούσες να είσαι συ, φίλε, άδειο το πιάτο σου στείλε,
πες «Γιο!», Γαλοπούλα, είμαι για σένα εκεί.
Είναι φίλοι πολλοί, γαλοπούλες κι αυτοί
και όλοι τους φοβούνται τα Χριστούγεννα.
Θέλουν να τα απολαύσουν, λένε, γιατί οι άνθρωποι να τα χαλάσουν;
Και οι άνθρωποι τα μυαλά τους έχουν χάσει.
Ναι, είναι φίλοι πολλοί, γαλοπούλες κι αυτοί,
όλοι έχουν δικαίωμα να έχουνε ζωή,
όχι μετάλλαξη γενετική, για πάντα σε κλουβί,
από έναν αγρότη και την κυρά μαζί.

Οι γαλοπούλες θέλουνε απλά να παίξουν ρέγγε,
οι γαλοπούλες θέλουνε απλά να κάνουν χιπ χοπ.
Φαντάζεστε ένα ωραίο νεαρό γαλόπουλο να λέει
Έι, Ανυπομονώ για τη σφαγ-έι;
Στις γαλοπούλες αρέσει να παίρνουν δώρα, θέλουν να βλέπουν ριστουγεννιάτικα στην τιβί.
Οι γαλοπούλες έχουνε μυαλό και νιώθουν τον τραυματισμό,
έχουν κοινά πολλά με σένα και με μένα, δηλαδή.

Kάποτε γνώρισα μια γαλοπούλα που τη λέγανε… Γαλοπούλα.
Μου είπε, «Μπέντζι, εξήγησέ μου σε παρακαλώ
ποιος έβαλε τη γαλοπούλα στα Χριστούγεννα
και τι τρέχει με τα δέντρα των γιορτών;»
Εγώ είπα «Δεν είμαι και πολύ σίγουρος, γαλοπούλα,
αλλά σχέση καμία με του Χριστού τη Λειτουργία.
Οι άνθρωποι από λαιμαργία, χαλάνε από ότι πρέπει πιο πολλά
και οι κύριοι της αγοράς βγάζουνε πολλά λεφτά»
Φερθείτε όμορφα στις γαλοπούλες σας τα Χριστούγεννα που ’ρχονται.
Καλέστε τις στο σπίτι για κάνα λαχανικό.
Βάλτε τις να φάνε απ’ το γλυκό
δοξαστικά, μέσα σε πιάτο με φασόλια βιολογικά.
Φερθείτε όμορφα στις γαλοπούλες σας τα Χριστούγεννα που ’ρχονται.
Γλιτώστε τις απ’ το μαχαίρι.
Στηρίξτε Γαλοπούλες Ενωμένες, απ’ την χαρά τους τρελαμένες.
Και σεις θα έχετε καινούριους φίλους από χέρι.

~.~

Φάε τις λέξεις σου

Είμαι ένα τραπέζι ζαρζαβατικών,
φτιαγμένο από λαχανικά.
Υπάρχουν τόσα φρούτα πάνω μου,
ζούνε στην κόψη και αυτά.
Δύσκολη η ζωή,
μα και τα πιάτα είναι σκληρά.
Το τσάι πάντοτε καυτό
και οι χορτοφάγοι ποιητές
Μου φέρνουν άγχος υψηλό.

~.~

Οι Βρετανοί

Παίρνουμε λίγους Πίκτους, Κέλτες και Σιλούριους
και τους αφήνουμε να δέσουν.
Μετά, τους κατακλύζουμε με Ρωμαίους κατακτητές.

Αφαιρούμε τους Ρωμαίους μετά από περίπου 400 χρόνια.
Προσθέτουμε πολλούς Γάλλους Νορμανδούς σε μερικούς
Άγγλους, Σάξωνες, Γιούτους και Βίκιγκ, κι έπειτα ανακατεύουμε σθεναρά.

Ανακατεύουμε μερικούς καυτούς Χιλιανούς, δροσερούς Τζαμαϊκανούς, Δομινικανούς,
Τρινινταντιανούς και Μπαρμπαντιανούς μαζί με Αιθίοπες, Κινέζους,
Βιετναμέζους και Σουδανούς.

Μετά παίρνουμε ένα χαρμάνι από Σομαλούς, Σριλανκανούς, Νιγηριανούς
και Πακιστανούς,
αναμιγνύουμε με μερικούς Γουιανούς
και δυναμώνουμε τη φωτιά.

Πασπαλίζουμε με λίγους φρέσκους Ινδούς, Μαλαισιανούς, Βόσνιους,
Ιρακινούς και Μπανγκλαντεσιανούς μαζί με
Αφγανούς, Ισπανούς, Τούρκους, Κούρδους, Ιάπωνες
και Παλαιστίνιους
και προσθέτουμε στο χωνευτήρι.

Αφήνουμε τα συστατικά να σιγοβράσουν.

Καθώς ομογενοποιούνται, επιτρέπουμε στις γλώσσες τους να ανθίσουν
δένοντάς τις μαζί με τα Αγγλικά.

Αφήνουμε να κρυώσουν.

Προσθέτουμε λίγη ενότητα, κατανόηση, και σεβασμό για το μέλλον.
Σερβίρουμε με δικαιοσύνη.
Απολαμβάνουμε.

Σημείωση: Όλα τα συστατικά είναι εξίσου σημαντικά. Αν αντιμετωπίσουμε το ένα συστατικό πιο ευνοϊκά σε σχέση με το άλλο, αυτό θα αφήσει μια πικρή, δυσάρεστη γεύση.

Προειδοποίηση: Μια άνιση κατανομή δικαιοσύνης θα βλάψει τους ανθρώπους και θα προκαλέσει πόνο. Δίνουμε δικαιοσύνη και ισότητα σε όλους.

ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ ΖΕΦΑΝΑΪΑ

 


Ο Benjamin Zephaniah (15 Απριλίου 1958 – 7 Δεκεμβρίου 2023) ήταν Βρετανός συγγραφέας, παραστατικός ποιητής, καλλιτέχνης της δισκογραφίας και στιχουργός, ηθοποιός και ακτιβιστής, γεννημένος στο Μπέρμιγχαμ από γονείς με καταγωγή από τα Μπαρμπάντος και την Τζαμάικα. Στο έργο του, επηρεασμένο από την μουσική της Καραϊβικής, βρίσκει κανείς έντονο προβληματισμό για την κοινωνική αδικία, τον ρατσισμό και την πολιτική. Θεωρούσε αποστολή του να πολεμήσει την εικόνα της ποίησης ως κάτι που ανήκει στον ακαδημαϊκό χώρο, γι’ αυτό και χαρακτηρίστηκε «ποιητής του λαού». Είναι γνωστός για τον τρόπο που ενθάρρυνε την αναπαράσταση εθνικών μειονοτήτων στην παιδική λογοτεχνία, για την άρνησή του να παραλάβει το Βραβείο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, καθώς και για την συνάντησή του με τον Νέλσον Μαντέλα, του οποίου είχε τον θαυμασμό.

*