Λίγο πριν

*

ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ | 23.vi.24
Κείμενα – Φωτογραφίες ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ
*

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ

Λίγο πριν γυμνωθεί το δέντρο, κοκκινίζει από ντροπή. Επειδή η συστολή δεν είναι προνόμιο μόνο της ανθρώπινης γυμνότητας. Προπορευόμενο το δέντρο, δείχνει τον δρόμο.

ΝΕΡΑ

Με θλίψη κοιτάζω τις τελευταίες φλέβες νερού, όσες μένουν ακόμα εν ζωή στην πεδιάδα. Εδώ κάποτε υπήρχε ένα ποτάμι με πλούσια βιοποικιλότητα, που ήταν η χαρά της νεολαίας. Κολύμπι, ψάρεμα, παιχνίδι. Τώρα τα πολλά νερά έφυγαν για πάντα. Τα ψάρια χάθηκαν. Οι όχθες αποψιλώθηκαν. Τα μεγάλα γέρικα δέντρα ξεράθηκαν και κόπηκαν. Οι άνθρωποι χάνονται κι αυτοί μαζί με τις μνήμες τους και η λύπη διάχυτη βουρκώνει μέχρι και το βουνό στο βάθος, που θέλει να αντισταθεί.

ΦΥΛΛΑ ΞΑΝΑ

Φύλλα ξανά
Φύλλα και πάλι
Συλλέγω και προσέχω μη φθαρούν
Τὰ ωραία χρώματά τους
Τα σχήματα και οι λάμψεις τους
Κι οι φλέβες του στιλπνού φλοιού

Φύλλα χρυσά
Φύλλα χλωρά
Κρατώ στη φούχτα μου
Κι είναι τα μόνα μου νομίσματα
Ν᾽ ανταπεξέλθω στη ζωή

Αυτές τις μέρες που έρχονται
Κι όλο διπλώνουν σκοτεινές

ΣΥΣΦΙΞΗ

Σύσφιξη σχέσεων και δεσμών. Μπουκέτο.
Κάπως έτσι ξέρει να τακτοποιεί πράγματα και καταστάσεις
η ελεύθερη φύση. Για να ομονοεί το πλήθος.
Ιδού μικρές αστραπές. Καμπανούλες σιωπηλές.
Λουλούδια που έρπουν στο χώμα και θέλουν τόσο πολύ
να σκαρφαλώσουν πάνω μας.
Ας σταθούμε για λίγο ακίνητοι.
Ας τ’ αφήσουμε να προσπαθήσουν.
Ποιος μας κυνηγάει;

ΛΟΓΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

«Μείνε εκεί που είσαι ουρανέ.
Μ’ ένα τέντωμα ακόμα θα σε φτάσω»,
είπε το υπερφίαλο βουνό.
«Δεν κατάλαβες καλά. Κι εκεί που βρίσκεσαι
είσαι μέρος μου», απάντησε ο ουρανός.
Και το βουνό πέτρωσε εκεί λυπημένο και τανυσμένο,
μη μπορώντας να τρυπήσει πουθενά τον ουρανό.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ;

Ποπλίνα; Μουσελίνα; Λινό; Μήπως μετάξι;
Μα τι είναι αυτό το τρεχούμενο νερό, που απλώνεται λεπταίνοντας
και σχίζεται παντού;
Άλλο ένα μυστήριο που πρέπει να το ξεδιαλύνω…
Μα, δεν θ’ αργήσω, θα το βρω.
Κι ύστερα θα πιάσω την κλωστή του, για να το ξηλώσω ολόκληρο.
Θα φτιάξω ένα κουβάρι από νερό.
Θα πλέξω όνειρα γεμάτα υγρασία.
Και δεν θα με πιστεύουν.