ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Ο κόσμος της ελευθερίας είναι ένας κόσμος του μέλλοντος, ένας κόσμος-προς. Δεν αποτελεί μια άρνηση της κοινωνικής σχέσης αλλά την ανάληψή της. Είναι ό, τι είναι στη φύση η βαρύτητα: χάρη σ’ αυτήν υπάρχει κάθε ιδιότητα, όλα αυτήν αναζητούν, όλα αυτήν παράγουν. Είναι το μοναδικά αληθινό. Όπως τείνει η ύλη προς ένα κέντρο ζητώντας ενότητα, έτσι το πνεύμα, δηλαδή η ελευθερία, έχει μέσα του το κέντρο, δηλαδή την ενότητα των πάντων. Η ενότητα είναι μέσα στην ελευθερία και η ελευθερία μέσα στην ενότητα, δεν είναι η ρήξη της ενότητας αλλά η ουσία της. Και για τούτο η ελευθερία είναι ο μόνος έσχατος σκοπός της ιστορίας, η αναπαράσταση του πνεύματος που πολεμά να γνωρίσει τον εαυτό του, ο πόθος της ιδανικής μορφής. Το αντίκρισμά της δυναμώνει την ψυχή, ποτίζει τις ρίζες της ζωής, καθαρίζει τα μάτια, φλογίζει το Είναι. Αυτή ήταν η αρχαία ελληνική θεμελίωση της ελευθερίας που θα μπορούσε να ονομαστεί με σύγχρονους όρους φιλελευθερισμός, πολύ πέρα από την περιορισμένη λατινική αντίληψη που εξαντλείται στην ελευθερία ως τυπική-νομική κατάσταση.»

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ,
«Τι ήταν και τι ήθελε ο ελληνικός φιλελευθερισμός»

Από το κεντρικό Θέμα του ΝΠ3, που ετοιμάζεται:
«Τα Όρια της Ελευθερίας. Φιλελευθερισμός και Δύση στον 21ο αι.»

Hatziantoniou

Advertisements