ΦΙΛΙΠ ΛΑΡΚΙΝ

ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΜΗΔΕΝ, ΠΟΙΗΣΗ ΜΗΔΕΝ!

Στὶς μέρες μας, δὲν εἶναι καθόλου ὑπερβολὴ νὰ ποῦμε πὼς ὁ ποιητὴς εἶναι πλέον στὴν εὐτυχῆ θέση νὰ ἐξυμνεῖ ὁ ἴδιος τὴν ποίησή του στὸν Τύπο καὶ νὰ τὴν ἑρμηνεύει στὶς αἴθουσες διδασκαλίας, ἐνῶ ὁ ἀναγνώστης ὑπὸ καθεστὼς τρομοκρατίας ἔχει παραιτηθεῖ ἀπὸ τὸ δικαίωμα τοῦ καταναλωτῆ νὰ πεῖ «δὲν μοῦ ἀρέσει αὐτό, φέρτε μου κάτι ἄλλο».

Ἀρκεὶ νὰ ψελλίσει τώρα μιὰ λέξη δυσαρέσκειας γιὰ κάποιο ποίημα καὶ τὸν καθίζουν στὸ σκαμνὶ στὸ πὶ καὶ φί. Καὶ ἡ κατηγορία εἶναι βαρειά: πλαδαρὴ αἰσθαντικότητα, ἀνεπαρκῆ καὶ ἀκατάλληλα κριτικὰ ἐργαλεῖα καὶ ἀδυναμία νὰ ἔρθει σὲ ἐπαφὴ μὲ νέες λεκτικὲς καὶ συγκινησιακὲς καταστάσεις.

Ἐτυμηγορία: ἔνοχος, σὺν κάποια σχόλια γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀνατροφὴ τοῦ κρατουμένου, τὸν ἐθισμό του στὶς μαζικὲς διασκεδάσεις καὶ τὰ ἐξασθενημένα του ἀνακλαστικά. Καιρὸς νὰ συνειδητοποιήσουν κάτι μαμόθρεφτα σὰν κι ἐσᾶς, λέει ὁ δικαστής, ὅτι ἡ ἀνάγνωση ἑνὸς ποιήματος εἶναι σκληρὴ δουλειά. Δεκατέσσερις μέρες στὴ στενὴ. Ἐπόμενη ὑπόθεση…

ΦΙΛΙΠ ΛΑΡΚΙΝ, Ἡ Αρχή τῆς ἀπόλαυσης
(μτφρ. Ἄννα Νιαράκη)

Από το ΝΠ2 που ετοιμάζεται και το κεντρικό του Θέμα:
«Ανάθεμα στην ποίηση!» –
Λίβελλοι, πολεμικές και επικρίσεις κατά της σύγχρονης ποίησης, κατά της έπαρσης, της πληκτικότητας και της παρακμής της.

 

larkin2

Advertisements